ديشب در حسينيه­اي بنام آيت الله بهاءالديني بودم که بچه­هاي آنجا براي شهيد صياد شيرازي يادبودي گرفته بودند. در اين مراسم «امير آراسته» از همرزمان و دوستان صميمي شهيد صياد شيرازي سخنراني کرده و از اين شهيد عزيز خاطره مي­گفت.

در ميان سخنان ايشان چند نکته توجهم را جلب کرد.

اول دربار? مقام معنوي سپهبد شهيد صياد شيرازي خاطراتي را نقل کرد. شايد شما هم شنيده باشيد که اين شهيد والامقام و جمع ديگري از فرماندهان دفاع مقدس با مرحوم آيت الله العظمي بهاءالديني روابط معنوي زيادي داشته­بودند.

مرحوم بهاءالديني که يکي از عرفاي بنام عصر حاضر است چند سال پيش رحلت کردند و کتاب­هايي دربار? مقامات عرفاني و معنوي ايشان از جمله پيش­گويي­ها و تسلطشان به زمان و مکان منتشر شده است.

تيمسار آراسته مي­گفت که بيشتر اوقات که با شهيد صياد در زمان جنگ از تهران به جنوب و بالعکس سفر مي­کرديم در شهر مقدس قم غالباً خدمت اين بزرگوار مي­رسيديم و از نصايح ايشان بهره­مند مي­شديم.

مي­گفت چند بار اتفاقي افتاد که سه بار آن را به خوبي به ياد دارم. از جمله شبي که از جنوب به تهران مي­رفتيم در نيمه­هاي شب به قم رسيديم. صياد گفت عجيب دلم براي «آقا» (مرحوم بهاءالديني) تنگ شده است. من گفتم که الان نيمه­شب است و ما که قبلا هماهنگ نکرده بوديم و نمي­توانيم مزاحم ايشان بشويم. اما صياد گفت ما به در منزل ايشان مي­رويم شايد امکان زيارت ايشان بود اگر توفيق شد که فبهاالمراد و اگر نشد ما به ثواب زيارت عالم رسيده­ايم. ما رفتيم به در منزل ايشان ديديم چراغ روشن است. آهسته به سمت در رفتيم و دو به شک بوديم که در بزنيم يا نه که ديديم ناگهان در باز شد و آقازاده مرحوم بهاءالديني که الان هم حيّ و حاضر هستند، پشت در هستند. گفتند که ما منتظر شما بوديم! گفتم چطور؟ گفت آقا مرا که خواب بودم صدا کردند و گفتند پاشو سماور را روشن کن، رختخواب مرا هم جمع کن که مهمان داريم! گفتم اين وقت شب؟! گفت بله صياد دارد مي­آيد اينجا. و الان نيم ساعت است که ايشان منتظر شما هستند. وقتي ما به همراه صياد وارد شديم ديديم آقا دم در اتاق منتظر ما ايستاده­اند و اين طور فرمودند که چرا اينقدر دير مومن، نيم ساعت است که منتظرت هستم!

آقاي آراسته مي­گفت اين اتفاق مکرر واقع شد و اين نشان از مقامات معنوي صياد دارد. خاطرات ديگري هم از روابط صميمي و نزديک صياد با مرحوم بهاءالديني نقل کردند که از ذکر آن صرف نظر مي­کنم.

پيش خودم مي­گفتم چقدر خوب بود که انسان­ها همين طور که بزرگ مي­شوند همچنان خود را نيازمند راهنمايي علماي رباني مي­دانستند و تصور نمي­کردند که ديگر فارغ­التحصيل شده­اند!

شنيده­ام که الان هم بعضي از فرماندهان ارتش پاي درس بزرگاني در تهران به طور مرتب حاضر مي­شوند و خوشا به حالشان.

و اما نکته ديگري که در صحبت­هاي امير آراسته بود دربار? خلاقيت و شکوفايي ذهني فردي بود که براي جمع حاضر مثالي زدند. گفتند يکي از ساده­ترين روش­ها براي فعال کردن ذهن و ادار کردن ذهن به خلاقيت و شکوفايي اين روش است که به هر چيز که نظر مي­کنيد کمي دربار? آن تامل کرده و اين گونه از خود بپرسيد: اين چيست؟ چه کاربرد يا کاربردهايي دارد؟  آيا بجز اين کاربردها، آيا مي­تواند کاربرد ديگري هم داشته باشد؟ معمولا پاسخ سوال اول ساده است. سوال دوم نياز به کمي تأمل دارد ولي پاسخ سوال سوم کمي پيچيده است و البته عاملي براي رشد ذهني و شکوفايي و خلاقيت فردي مي­شود تا بتواند از هر چيز حتي زمان به نحو پيچيده­تر و بهتري استفاده کند.

اين نکته براي من خيلي جالب و آموزنده بود و گفتم آن را به مخاطبان عزيز اين وبلاگ نيز هديه کنم.

دربار? صياد فکر مي­کردم که چگونه توانست مکتب اسلام را در ابعاد نظامي در وجود خود متبلور کند. او يک نظامي به تمام معني متخصص و در عين حال يک مومن انقلابي و متدين به احکام بود. البته بعد پيچيده­تري هم اينجا وجود دارد و آن به خدمت درآوردن تخصص نظامي تحت تفکر مکتبي توسط اوست. کتاب­هايي که از او بجا مانده است مملو از خاطرات او از صحنه­هاي خدمت او در ارتش قبل از انقلاب و جنگ در دوران دفاع مقدس و ترکيب اين صحنه­ها با نگاه و رفتاري مکتبي است. گروهي تحت عنوان «معارف جنگ» راه­اندازي کرده بود و خود شخصا دانشجويان افسري ارتش را به مناطق جنگي مي­برد و درس­هاي مکتبي دفاع مقدس را علاوه بر آموزش­هاي کلاسيک نظامي به آنان مي­آموخت.

او آموزه­هاي نظامي بشري را با نگاه اسلام مي­نگريست و بصيرت ديني خود را بر شمشيرش سوار کرده بود و هم اين گونه بود که شمشيرش از هر شمشيري بُرنده­تر بود. او با آموزه­هاي اسلامي و ترکيب آن با آموزش­هاي نظامي توانست وقتي که سروان بود فرمانده نيروي زميني ارتش شود و با اقتدار اين نيرو را تا پايان جنگ رهبري و هدايت کند.

و البته بالاخره او مزد مجاهدت مکتبي خود را گرفت. در دوراني که همه سرشان به جامع? مدني و بازي­هاي سياسي دوران گفتمان اصلاحات بند بود، در يک سحرگاه گلوله­هاي منافقي که اين بار به لباس يک کارگر شهرداري درآمده بود، به جانش نشست و ثمر? ساليان دراز انتظار را دريافت کرد. روحش شاد و راهش پر رهرو باد.

سفر و گردش در فرهنگ ديني مورد سفارش قرار گرفته و گويا سياحي به طور حرفه­اي را ابتدا مسلمانان ابداع کردند. گردش­گري را مي­توان شاخصي اجتماعي منظور کرد که نشان­گر سطح سلامت رواني و اميد و نشاط جامعه، توان­مندي اقتصادي و امنيت و امکانات عمومي است.

در جامعه­اي که هر يک از اين عوامل ضعف داشته باشد مسافرت­هاي خانوادگي به طور قابل توجهي کاهش مي­يابد.

در اين مدت که نجف آباد رفته بودم مطلع شدم که اصفهان به­طور بي­سابقه­اي شلوغ شده و با ازدحام زياد مسافران مواجه است. استاندار اصفهان اعلام کرد که علاوه بر يک کمپ اسکان مسافرين که در سال گذشته بوده امسال پيش­بيني ايجاد 3 مجموعه کمپ ديگر را کرده اند ولي با هجوم مسافران و گردش­گران اين تعداد مجموعه به ده کمپ افزايش يافت و باز هم کم آمد! يکي از دوستانم که گروهي از دانشگاهيان براي اسکان چندروزه در اصفهان از او درخواست کمک کرده­بودند، دست به دامان دانشگاه­ها شد و حتي دانشگاه آزاد نجف آباد که بيش از 20 کيلومتر از اصفهان فاصله دارد هم اشغال بود تا بالاخره توانست در يکي از مساجد اصفهان آنان را اسکان دهد! آن استاد دانشگاه پس از استقرار در مسجد مذکور در تماس تلفني از دوست ما تشکر کرد و گفت انشاءالله زيارت خان? خدا نصيبت شود که ما را در خان? خدا جا دادي!

به هر حال اين شور و نشاط و فضايي که در کشور حاکم شده را نمي­توان تصادفي و يا بر اثر يک سير طبيعي دانست. به هر حال شرايط اجتماعي، امنيتي، اقتصادي و فرهنگي بايد مساعد باشد تا چنين اتفاق بزرگي که نشان از بهبود و سلامت نسبي اوضاع اجتماع است رخ دهد. کاهش بي­سابق? جرائم در سال­هاي اخير و کاهش نرخ مفاسد اجتماعي که براي هر آدم منصفي به­خوبي مشهود است نشان از موفقيت ملت در حاکم کردن ارزش­هاي اسلامي در کشور بوده­است. برداشت من اين است که با روي کار آمدن دولتي که به ارزش­هاي ملي و اسلامي ايران بيش از ارزش­هاي موهومي چون جامع? مدني و يا دمکراسي و گفتگوي تمدن­ها اهميت مي­دهد، بسياري از زمينه­هاي سردرگمي و بي­هويتي قشر جوان کشور از بين رفته­ و هويت اصيل ايراني اسلامي خود را يافته­است.

تلاش فراوان و شبانه­روزي دستگاه­هاي اجرايي و تلاش دولت براي گسترش عدالت و مبارزه با رانت­خواري و فساد سازمان­يافته و توسع? عادلان? فرصت­هاي رشد و کار در چند سال اخير باعث افزايش اميد مردم و تلاش روزافزون آنان شد.

وضع اقتصادي نيز علي­رغم هم? هياهو و جنجالي که مخالفان و معاندان دولت اصولگرا به راه انداخته است بحمدالله رو به رشد است. شاخص­هاي توسع? اقتصادي اعم از صادرات غيرنفتي، درآمد ناخالص ملي، مبارزه با مفاسد، و افزايش حجم سرمايه­گذاري اعم از خارجي و داخلي و به کار افتادن طرح­هاي وامانده از ساليان دراز، افزايش حجم فعاليت­هاي بورس و خصوصي­سازي و سهام عدالت همه و همه نشان از موفقيت دولت اصولگرا در عرص? اقتصادي بوده است.

بي­خود عده­اي هياهو نکنند؛ اينها هيچکدام به معناي معصوم دانستن دولت از هر خطا و اشتباه نيست، مهم موفقيت و کارآمدي اصولگرايي بود که حاصل شد. به نظر مي­رسد نوروز امسال با افزايش حجم فراوان گردش­گران که در برخي از استان­ها به 140درصد هم رسيد تيرخلاصي بود بر مارمولک­بازي­هاي بعضي­ها.

از اين به بعد تجديدنظرطلبان محترم بروند فکر نان کنند که خربزه آب است؛ تخريب دولت ديگر جواب نمي­دهد. بايد بعد از انتخابات مجلس کمي به خود آمده باشند و بدانند که مردم ايران راه خود را انتخاب کرده­اند. لذا احتمالا اين عزيزان دو راه بيشتر برايشان باقي نمانده است،

راه اول- براي اينکه ثابت کنند که تحليل­هايشان درست است و ايران رو به بدبختي مي­رود و مردم رو به فقر و يأس مي­روند آستيني بالا زده و خودشان آن را عملي کنند کما اينکه در ميان اين عزيزان چريک­هاي پير و جواني هم که سابق? اين کارها را در سال­هاي قديم داشته باشند وجود دارد. با ايجاد ناامني و وحشت و بمب و ... عرصه را بر اين مردم نمک­نشناس(!) تنگ کنند و آنان را از سرخوشي و نشاط بيندازند و يا در پروژه­هاي عظيم اقتصادي اخلال ايجاد کنند تا دولت ناکارآمديش ثابت شود و يا همانگونه که در کار مسکن براي مردم مشکل درست کردند دوباره مشکلات را به گونه­اي ديگر ادامه دهند و يا مثل قضي? فوتبال که از فيفا و ... کمک خواستند بروند از اربابانشان کمک بخواهند تا در کار ملت اخلال ايجاد کنند، تحريم کنند و تهديد کنند و ... تا مردم بفهمند چه چيزي خوب است و چه چيزي بد است.

راه دوم-  از سمعک­هاي قوي­تري براي شنيدن سخن مردم ايران استفاده کنند و بدانند مردم ايران از بيگانه و بيگانه­پرستي خوشش نمي­آيد، اسلام و حکومت اسلامي و جمهوري اسلامي را دوست دارد و پاي آن ايستاده و راه توسعه از نوع اسلامي آن را مي­خواهد و براي نشستن در جايگاهي رفيع در دنيا خود را آماده مي­کند و حاضر به نوکري دوباره نيست. پس از جوگيري بي­مورد بپرهيزند و به ريل ملت برگردند و به قانون اساسي و انتخاب و باورهاي مردم ايران احترام بگذارند و در چارچوب قانون اساسي به فعاليت بپردازند و دست از تجديدنظرطلبي بردارند.

البته انتخاب با خودشان است.

اسلام تنها ديني است که اکنون در مقابل بشر به عنوان راه سعادت قرار دارد. تعارضات فراواني در درون اديان تحريف شد? گذشته وجود دارد. علاوه بر آن دين متکامل اسلام تطبيق کامل و شگفتي با فطرت و روح و جسم انسان دارد.

توجه بي­انداز? اسلام به مفاهيمي چون عدالت و مقابله با ظلم و تاکيد بر مکارم اخلاقي و احکام دقيق آن در موضوع حقوق، آن را تبديل به يک آسايشگاه جذاب براي بشر فرسوده که جانش از نابساماني­ها و «بي­عدالتي­هاي قانوني» در دنيا به لب رسيده کرده است.

زنان اين قربانيان عزا و عروسي در غرب، اسلام و احکام اسلام را چون پار? تن گمشده­اي در آغوش مي­گيرند. رشد گرايش زنان به اسلام و حجاب در غرب نمود عيني اين حقيقت است که زنان اسلام را تنها پناهگاه خود يافته­اند. به قول شهيد مطهري در نقد فمنيسم در کتاب حجاب، اگر بنا بود کسي ادعا کند حقوقش در مقابل جنس مخالف، ناديده گرفته شده است اين مردان بودند، زيرا اسلام هيچ حقي براي او قائل نشده بجز حق طلاق! در اصل اين مرد است که نظام اجتماعي اسلام بدهکار زن است تا نتواند به او ظلم کند.

اين گرايش شگفت­انگيز مردم غرب به اسلام -که امروزه واقعا براي نظام سلطه تبديل به يک مسئل? جدي شده است- مربوط به ذات روان دين اسلام و مخصوصا چهر? شاخص و اعلاي پيامبر اعظم حضرت محمد صلي الله عليه و آله و سلم دارد زيرا خواندن يک کتاب حتي کوچک از سير? نبوي که حتي اتکا به اسناد روايي محکمي هم نداشته باشد کافي است تا انسانِ تشن? انسانيت، گمشد? خود را بيابد.

بد نيست ما نيز به عنوان مسلمان يک بار اين کار را (خواندن يک کتاب دربار? زندگاني پيامبر اکرم (ص)) بکنيم.

به هر حال نفوذ و تهاجم فرهنگي اسلام عليه ضد ارزش­هاي حاکم جهان امروز که سردمدار آن نظام سلط? غرب است آغاز شده است و آنها اين را به خوبي درک کرده­اند.

حمل? پيش دستان? آنان به مسلمانان در 11 سپتامبر تبديل به يک ضد حمله شد، آنها با حمل? فيزيکي به جهان اسلام سعي کردند تا جهان اسلام را در موضع ضعف قرار دهند زيرا آنها به اشتباه تصور کردند که جهان اسلام است که اسلام را پيش مي­برد، در حالي که مسئله اين است که اسلام خود به ذات خود پيش­رونده است و جهان اسلام سال­ها پيش خود را بازنشسته کرده است.

کتاب سلمان رشدي و توهين­هاي متزايد و متراکم اخير به اسلام مخصوصا شخص نبي مکرم خدا حضرت محمد مصطفي صلي الله عليه و آله که اخيرا توسط  دانمارکي­ها و هلندي­هاي بدذات پي­گرفته مي­شود ناشي از احساس خطري است که از جانب نفوذ اسلام در غرب مي­کنند. قرآن در سال­هاي اخير يکي از پرفروش­ترين کتاب­هاي اروپا و امريکا است جمعيت مسلمان اروپا مخصوصا در انگليس و حوز? اسکانديناوي در حال فزوني است.

اکنون در بسياري از کشورهاي اروپايي مسلمانان اولين اقليت ديني محسوب مي­شوند و در برخي از اين کشورها به زودي به رتبه اول خواهند رسيد.

اخيرا شنيدم مرکز اسلامي هامبورگ که مهم­ترين مرکز مبلغان اسلامي در اروپا است دربرابر درخواست روزافزون مبلغ براي حوز? اسکانديناوي اعلام عجز کرده است.

بي­تفاوتي دربرابر کفرگويي و توهين به مقدسات اسلامي بزرگ­ترين خطري است که مسلمانان را در سراسر جهان تهديد مي­کند. به راستي اگر سلمان رشدي به سزاي عمل ننگين خود رسيده بود شايد کمتر کسي جرأت جنين جسارت­هايي را به اسلام عزيز مي­يافت. اي کاش من هم کمي از غيرت اسلامي مصطفي مازح را داشتم.

اين مطلب کوچک را نوشتم تا لااقل اداي ديني کرده باشم در مقابل جسارت­ها و توهين­هايي که بي­فرهنگ­هاي صليبي به مقدسات اسلامي مي­کنند.